Meer foto's van dit optreden staan onder de link foto's

Eindelijk was het dan zover,zaterdag 12 juni 2004,mijn dweilorkest dweilen met de kraan open zou op het voorplein van de kuip de fans alvast op gaan warmen. Nou................ik had alles kunnen dromen,maar dit nooit:

 
Net toen we ons eerste nummer stonden te spelen,kwam Roeland(ja de Roeland) aangelopen, onmiddellijk herkende hij mij,en bleef vol enthousiasme staan te luisteren naar Binnen.
Toen we klaar waren,liep hij op me af,en vertelde dat hij niet wist dat ik in een dweilorkest zat,dat hij het onwijs leuk vond klinken en vroeg waarom bij de kuip. Ik vertelde dat ik vergunningen geregeld had,omdat dit voor mij toch wel een grote droom was.
Ik vroeg enkel: "Marco is al binnen"want het was inmiddels half 1.
Nee reageerde Roeland: "Marco is er rond half 2, kom je dan nog even terug??? ". 
Ik vroeg "mag dat dan zomaar??? "
Ja al ga je midden op de weg staan....dit mag.

Na een 3 nummers bij de eerste ingangen van de kuip gespeeld te hebben,liepen we terug naar de "artiesteningang".

Het was inmiddels half 2...........maar geen Marco.
Daar kwam Roeland dan ook even vertellen dat Marco net ging eten en dat het nog wel even duurde.
Ook wij namen maar even een lunchpauze,ik kreeg echter geen hap door mijn keel........wat stond ons nu te wachten

Rond 2 uur kreeg ik van Roeland het teken dat Marco zojuist uit zijn hotel vertrokken was..........mijn hart ging tekeer als een gek.
Daar stopte een grijze auto voor het stoplicht....... onmiddelijk riep ik ja........echter bleek het een Audi te zijn.............Ohhhhh stom stom stom.
Maar kort daarna stopte ook de echte auto met Armando en Marco erin voor het stoplicht.
Wij zetten laat maar gaan in...............en ik werd door iemand midden op de weg gezet.

Onmiddelijk stapte Marco uit,liep op ons af en ging tussen ons in staan.
Hij sloeg zijn arm om mij en 1 van onze trompetistes heen
Marco genoot gespannen..........van dit nummer voor hem.
Nadat het nummer was afgelopen,liep ik nog even bij Armando langs om een reclamekaartje af te geven.
Marco liep naar de ingang,onder een luid applaus.

Roeland kwam nog naar me toe,en zei dat hij het toppie vond.
Dit had ik nooit,nee echt nooit kunnen dromen........

Mijn dag kon echt niet meer stuk.
Zelfs toen tussen 3 en 4 het weer wat minder werd,de regen met bakken uit de lucht kwam,hebben we vol overgave aan de stationskant nog volop Marco nummers gespeeld.
Vooral het stukje in dat ben jij........na....na...nanana...........werd door de wachtende fans onmiddellijk meegezongen.

Net na 4 uur liepen we moe maar zeer,zeer voldaan richting de auto's om de instrumenten terug te brengen.
Nadat we alles veilig opgeborgen hadden,gingen we terug naar het stationsplein om even iets te eten en te drinken.

Rond kwart voor 6,liepen we met het dweilorkest het stadion in.
En hebben genoten van een onwijs gaaf optreden van Marco.......